به بهانه 29 مهر ماه(روز صادرات) ترجیح دادم من هم چند خطی بنویسم. روزی که صدا و سیما صبحت آنچنانی از افزایش صادرات به 5 میلیارد دلار می کند. روزی که جوایزی به صادر کنندگان نمونه اعطا می شود و این خبر بارها و بارها از صدا و سیما پخش و پوشش داده می شود.
اما دریغ از نشان دادن واقعیات پشت پرده! هر چند در پست های قبلی هم عنوان کردم که رسانه های جمعی کشور و در راس آنها صداو سیما به عنوان یکی از ارکان اصلی و همچنین رسانه ای که پرمخاطب ترین رسانه هاست فقط  وفقط مانند بقیه کارهای این دولت خوب ها را می بیند و بدها را نه! یا شاید هم ترجیح می دهند بد ها را نبینند تا دولت مهرورزتر جلوه کند!!!
هر چند که همه این ها تیشه به ریشه خودمان است...انگار سردمداران حکومت ایرانی نیستند!
صادرات همیشه یکی از مظلوم ترین مظلوم ها بوده است. آمار ارائه شده دولت صادرات را رو به رشد نشان می دهد و هر سال خبر از رشد فلان درصدی می دهد...اما هیچ وقت هم همزمان واردات 20 میلیارد دلاری را عنوان نمی کنند تا مخاطب باز هم در حبابی از اخبار خوش که اطرافش را گرفته محبوس بماند. یعنی تراز بازرگانی ما منفی 15 میلیارد دلار است(یعنی ما 15 میلیارد دلار واردات بیش از صادراتمان داشته ایم). حال این افزایش صادارت در مقابل سیل واردات بی رویه به چشم می آید؟
در مقابل دولت به جای ازاد گذاشتن نرخ ارز،آنرا ثابت نگه داشته تا از طرفی راه واردات بی رویه با نرخ ثابت ارز را باز گذاشته و در آن روی سکه با اتکا به فروش نفت و تامین بودجه کشور از این راه باعث افزایش تورم و به نوبه خود افزایش بهای تمام شده محصول تولیدی ایرانی می شود. تولید کننده ایرانی نیز در مواجهه با افزایش نرخ مواد اولیه،هزینه کارگر و ...مجبور به کاهش کیفیت محصول تولیدی برای رقابت با اجناس خارجی است. در این تنگنا دیگر مجالی برای صادرات حساب شده باقی نمی ماند. بگذریم از صادرات بعضی کالاهای صنعتی به برخی کشورها مثل عراق و افغانستان که فقط به دلیل نزدیکی بازار و نیز آشفتگی اوضای این کشورها  انجام می پذیرد که این بازار هم در دراز مدت و با ورود کالاهای کره ای و ...از دست ایران خارج خواهد شد.

در حالی که تراز مالی چین تنها در یک ماه(دقت کنید فقط یک ماه!) گذشته امسال مثبت 23 میلیارد دلار بوده و ذخیره ارزی این کشور هم به بیش از 1000 میلیارد دلار رسیده است، دولت ما با این تراز منفی 15 میلیاردی و تمام کردن صندوق ذخیره ارزی دل هر انسان وطن دوستی را شاد می کند!و قطعا به شعار ریئس جمهور محترم قبل از انتخابات که دم از آوردن پول نفت سر سفره های مردم سخن می راند می رسند!
جالب این جاست که قسمت اعظم صادرات ما نیز محصولات پتروشیمی بوده است که در واقع در ادبیات صادراتی جهان کلیه محصولات پتروشیمی جزء صادرات نفتی محسوب می شوند. بقیه اقلام صادراتی هم فرش،پسته،زعفران،خاویار،مواد معدنی خام و ...است که جای خالی اقلام صنعتی که در این دنیا حرف اول را در صادرات می زند حس می شود. رشد صادرات وقتی رخ می دهد که تولید کنند داخلی قدرت رقابت با تولید کننده خارجی را پیدا کند.
متاسفانه این اواخر رشد قیمت نفت هم در بازارهای جهانی رمق اقتصاد بیمار ما را گرفته است.هر چند که به نظر عموم این افزایش برای ما خبر خوبی است اما بد نیست بدانید اولین ضرر افزایش قیمت نفت را کشورهای تولید کننده جهان سوم می کنند، چون در قبال فروش انرژی گران به کشورهای پیشرفته مجبور به خرید کالاهای صنعتی به قیمت گران تر از گذشته از آنها هستیم.
می ترسم وقتی به فکر بیفتند که:

بهار آمد،پریشان باغ من افسرده بود اما
به جو باز آمد آب رفته،ماهی مرده بود اما